L
Lid 152247
Gast
Ik zou het wel willen, maar dit is mijn probleem"
Al weet je nooit of je een kasplantje Word of nog een volwaardig leven kan leiden.
Maar dat patiënten in h_un coma dingen voelen en horen, terwijl er geen hersenactiviteit te zien is..
Voor zover ik begrijp verwijderen ze eerst (een Deel van?) Je organen en daarna/daardoor overlijd je. Ik geloofde eerst dat je die pijn niet voelt..Maar daar heb ik mijn twijfels over als je dus weldegelijk dat kan waarnemen terwijl de monitoren aangeven dat dit niet het geval is.
Ik twijfel dus enorm, want ik wil het wel.
ik vind dat er te weinig openheid word gegeven.
er word je verteld dat je hersendood bent maar ik dacht dat je voor de orgaanverwijdering kon overlijden in het bijzijn van dierbaren niet dus.. dat lijkt me afschuwelijk voor iedereen, maar zeker voor ouders en hun kind(je) ik begrijp dat er dan beslissingen beïnvloedt kunnen worden door emoties.
En het is logisch als je hart verwijderd wordt dat dat je doodsoorzaak is. Maar doen ze die dan als eerst? En word je alsnog verdoofd? Ondanks hun theorie dat je niets voelt.
Ik ben dus op zoek naar:
Meer Kennis
Een aangewezen persoon die mijn wensen exact weet, waar ik op kan vertrouwen (hoe lang wil ik de kans krijgen mocht ik in een coma komen etc)
Hoe kijken jullie er tegen aan..mogen ze alles hebben?
Zo niet, waarom niet?
Je hoort genoeg verhalen dat ze ontwaken.Met de huidige apparatuur betekent hersendood toch dat er 0,0 hersenactiviteit is.
Los van de vraag of onze kennis en apparatuur toereikend genoeg is.
Maar je hoort ook al die verhalen van mensen in coma waarin de hersenen niks registreren en later blijken ze alles meegemaakt te hebben.Hoe weet ik nou zeker dat ik echt geen kans heb om te ontwaken uit mijn coma? en hoe kunnen artsen beweren dat je niets meekrijgt bij het verwijderen van organen/weefsels als hersendode patiënten bij ontwaken wel pijn en alles om hun bed heen hebben waargenomen.
IK ben er niet trots op,maar heb om die reden vorig jaar mijn ja naar een nee verandert. ook al gun ik anderen echt mijn organen en weefsel.mijn nee staat nu uiteraard definitief, maar ik ben wel aan het onderzoeken of het een nee blijft.
Op dit moment zou 1 familielid beslissen waar ik geen contact mee heb. Dat is een persoon die bij wijze van spreken direct de stekkers eruit trekt.
Het is jammer dat je niet kan laten vastleggen dat je wel wil doneren,maar in zo'n situatie iig nog een jaar de kans krijgt om te ontwake_n (ik noem maar iets)
Al weet je nooit of je een kasplantje Word of nog een volwaardig leven kan leiden.
Maar dat patiënten in h_un coma dingen voelen en horen, terwijl er geen hersenactiviteit te zien is..
Voor zover ik begrijp verwijderen ze eerst (een Deel van?) Je organen en daarna/daardoor overlijd je. Ik geloofde eerst dat je die pijn niet voelt..Maar daar heb ik mijn twijfels over als je dus weldegelijk dat kan waarnemen terwijl de monitoren aangeven dat dit niet het geval is.
Ik twijfel dus enorm, want ik wil het wel.
ik vind dat er te weinig openheid word gegeven.
er word je verteld dat je hersendood bent maar ik dacht dat je voor de orgaanverwijdering kon overlijden in het bijzijn van dierbaren niet dus.. dat lijkt me afschuwelijk voor iedereen, maar zeker voor ouders en hun kind(je) ik begrijp dat er dan beslissingen beïnvloedt kunnen worden door emoties.
En het is logisch als je hart verwijderd wordt dat dat je doodsoorzaak is. Maar doen ze die dan als eerst? En word je alsnog verdoofd? Ondanks hun theorie dat je niets voelt.
Ik ben dus op zoek naar:
Meer Kennis
Een aangewezen persoon die mijn wensen exact weet, waar ik op kan vertrouwen (hoe lang wil ik de kans krijgen mocht ik in een coma komen etc)
Hoe kijken jullie er tegen aan..mogen ze alles hebben?
Zo niet, waarom niet?
Laatst bewerkt door een moderator: